ویژه نامه سالروز ولادت حضرت زینب سلام الله و روز پرستار

مختصری درباره ولادتحضرت زینب سلام الله (ع)

تولد زینب(س) وگریهپیامبر بر مصائب ایشان

زینب کبرى (س) روز پنجم جمادى الاول سال 5 یا 6 هجرت در مدینهچشم به جهان گشود. خبر تولد نوزاد عزیز، به گوش رسول خدا (ص) رسید. رسول خدا (ص)براى دیدار او به منزل دخترش u200d حضرت فاطمه زهرا (س) آمد و به دختر خود فاطمه (س)فرمود:

((دخترم ، فاطمه جان ، نوزادت را برایم بیاور تا او را ببینم)).

فاطمه (س) نوزاد کوچکش را به سینه فشرد، بر گونه هاى دوستداشتنى او بوسه زد، و آن گاه به پدر بزرگوارش داد. پیامبر (ص) فرزند دلبند زهراىعزیزش را در آغوش کشیده صورت خود را به صورت او گذاشت و شروع به اشک ریختن کرد.فاطمه (ص) ناگهان متوجه این صحنه شد و در حالى که شدیدا ناراحت بود از پدر پرسید:پدرم ، چرا گریه مى کنى ؟!

رسول خدا (ص) فرمود: ((گریه ام به این علت است که پس از مرگ من و تو،این دختر دوست داشتنى من سرنوشت غمبارى خواهد داشت ، در نظرم مجسم گشت که او با چهمشکلاتى دردناکى رو به رو مى شود و چه مصیبتهاى بزرگى را به خاطر رضاى خداوند باآغوش باز استقبال مى کند)).

در آن دقایقى که آرام اشک مى ریخت ونواده عزیزش را مى بوسید، گاهى نیز چهره از رخسار او برداشته به چهره معصومى کهبعدها رسالتى بزرگ را عهده دار مى گشت خیره خیره مى نگریست و در همین جا بود کهخطاب به دخترش فاطمه (س) فرمود: ((اى پاره تن من و روشنى چشمانم ، فاطمه جان ، هرکسى که بر زینب و مصایب او بگرید ثواب گریستن کسى را به او مى دهند که بر دو برادراو حسن و حسین گریه کن)).

ولادت و پرورش زینب

درست ترین گفتار آن است که سیدتنا زینب کبرى (س) در پنجم ماهجمادى الاولى سال پنجم هجرى به دنیا آمده ، و تربیت و پرورش u200d آن دره یتیمه ومروارید گرانبها و بى مانند در کنار پیغمبر اکرم (ص) بوده ، و در خانه رسالت راهرفته ، و غذای خود را از وجود مطهر زهرای مرضیه(س) تناول نموده ، و از دست پسرعموى پیغمبر، امیرالمؤ منین (ع) غذا و خوراک خورده و نمو نموده ، نمو قدسى وپاکیزه ، و با سعادت و نیکبختى ، و پرورش یافته پرورش روحانى و الهى ، و به جامههاى عظمت و بزرگى به چادر پاکدامنى و حشمت و بزرگوارى پوشیده شده ، و پنج تن اصحابکساء به تربیت و پرورش و تعلیم و آموختن و تهذیب و پاکیزه گردانیدن او قیام نمودهو ایستادگى داشتند، و همین بس است که مربى و مؤ دب و معلم او ایشان باشند.

گریه جبرئیل بر مصائبزینب

روایت شده است که پس از ولادت حضرت زینب (س)، حسین (ع) که درآن هنگام کودک سه چهار ساله بود، به محضر رسول خدا (ص) آمد و عرض کرد: ((خداوند بهمن خواهرى عطا کرده است )). پیامبر(ص) با شنیدن این سخن ، منقلب و اندوهگین شد واشک از دیده فرو ریخت . حسین (ع) پرسید: ((براى چه اندوهگین و گریان شدى ؟((پیامبر(ص)فرمود: ((اى نور چشمم ، راز آن به زودى برایت آشکار شود)).

بشارت تولد زینب و گریهعلی (ع)

هر پدرى را که بشارت به ولادت فرزند دادند، شاد و حرم گردید، جز علىبن ابى طالب (ع) که ولادت هر یک از اولاد او سبب حزن او گردید.

در روایت است که چون حضرت زینب متولدشد، امیرالمؤ منین (ع) متوجه به حجره طاهره گردید، در آن وقت حسین (ع) به استقبالپدر شتافت و عرض کرد: اى پدر بزرگوار! همانا خداى کردگار خواهرى به من عطا فرموده

امیرالمؤ منین (ع) از شنیدن این سخن بىاختیار اشک از دیده هاى مبارک به رخسار همایونش جارى شد. چون حسین (ع) این حال رااز پدر بزرگوارش مشاهده نمود افسرده خاطر گشت . چه ، آمد پدر را بشارت دهد، بشارتمبدل به مصیبت و سبب حزن و اندوه پدر گردید، دل مبارکش ره درد آمد و اشک از دیدهمبارکش بر رخسارش جارى گشت و عرض کرد: ((بابا فدایت شوم ، من شما را بشارت آوردمشما گریه مى کنید، سبب چیست و این گریه بر کیست ؟

على (ع) حسینش را در برگرفت و نوازش نمود و فرمود: ((نور دیده ! زودباشد که سر این گریه آشکار و اثرش نمودار شود.))که اشاره به واقعه کربلا مى کند.همین بشارت را سلمان به پیغمبر داد و آن حضرت هم منقلب گردید.

چنان که در بعض کتب است که حضرت رسالتدر مسجد تشریف داشت آن وقت سلمان شرفیاب خدمت گردید و آن سرور را به ولادت آنمظلومه بشارت داد و تهنیت گفت . آن حضرت بگریست و فرمود: ((اى سلمان جبرییل ازجانب خداوند جلیل خبر آورد که این مولود گرامى مصیبتش غیر معدود باشد تا به آلامکربلا مبتلا شود

نامگذاری زینب از طرف خداوند

هنگامى که زینب (س) متولد شد، مادرش حضرت زهرا (س) او را نزد پدرشامیرالمؤ منین (ع) آورده و گفت : این نوزاد را نامگذارى کنید! حضرت فرمود: من ازرسول خدا جلو نمى افتم .

در این ایام حضرت رسول اکرم (ص) درمسافرت بود. پس از مراجعت از سفر، امیرالمؤ منین على (ع) به آن حضرت عرض کرد: نامىرا براى نوزاد انتخاب کنید. رسول خدا (ص) فرمود: من بر پروردگارم سبقت نمى گیرم .

در این هنگام جبرئیل (ع) فرود آمده وسلام خداوند را به پیامبر(ص) ابلاغ کرده و گفت:

نام این نوزاد را ((زینب )) بگذارید!خداوند بزرگ این نام را براى او بر برگزیده است.

بعد مصایب و مشکلاتى را که بر آن حضرتوارد خواهد شد، بازگو کرد. پیامبر اکرم (ص) گریست و فرمود: هر کس بر این دختربگرید، همانند کسى است که بر برادرانش حسن و حسین گریسته باشد.